کلمات در تاریکخانه ذهنم زندانی اند و من با هر چه توان که دارم تک تکشون را از حبس نجات میدهم و کنار هم میگذارم تا جمله ای محتوا و تاثیر گذاری شوند و از اسارت رهایی یابند.

در نی نی آسمان نگاهش شوق دیدار باران را حس می کنم در برق نگاه عاشق مشتاقش ذوق دیدار باران را حس می کنم از آسمان نم نم باران می بارد ولی او زیر باران عالمی دارد ای کاش جای او بودم و من هم در آن عالم رویا سهمی داشتم سهم من در این دنیا باش کویری بی آب و علف و موجود زنده ای پیش کی گله کنم از حال و روز من بیچاره و درمانده و ره گم کرده ای

چه بخواهم چه نخواهم مسافر این راهم سفری با خاطرات تلخ و شیرین ولی همیشه همراتم

ساز زنگیتو تو برای یه ریتیم ملایم کوک کن چون اگه تند باشه سر درگم میشی و اگر کند باشه ناامید میشی